Knjiga priča jednog od najčitanijih i najznačajnijih savremenih srpskih pripovedača.
Mihajlo Pantić, dobitnik Andrićeve nagrade za knjigu priča i pisac čije su knjige proze prevedene na desetak evropskih jezika, u novoj knjizi priča istražuje zbivanja i sudbine, obične ljude i neobične događaje, kao i tragove bliske istorije u neposrednoj svakodnevici u novobeogradskim blokovima, pogotovu u Bloku 21.
Knjigu Kada me ugleda ono što tražim sačinjavaju uzbudljive priče o sredovečnom iskustvu života, o trenutku kada čovek iza sebe ima istoriju, kojom je vrlo često nezadovoljan, ali isto tako često i nema dovoljno snage da u potpunosti promeni životnu priču ispred sebe.
Mihajlo Pantić u knjizi Kada me ugleda ono što tražim na sugestivan način kazuje priče o ljubavi i potrebi za drugim, priče o iskupljenju i ispunjenju. Nastajale u protekle četiri godine, nove Pantićeve priče govore o potrazi za smislom koje njegovi junaci traže u različitim tačkama i krajevima sebi dostupnog sveta, od bloka u kome žive do odlaska u svet monaškog iskupljenja, od života na beogradskom asfaltu do traženja mira u životu na reci, od potrebe da se razume vlastito životno okruženje do nagona da se pobegne iz njega i tako izađe iz zadatih granica, od uzbudljivog sećanja na detinjstvo i odrastanje do čežnje za vodom u svim oblicima, a more je jedan od tih povlašćenih oblika, od strasti koja junake vezuje za muziku do priče kao načina da se prevlada svakodnevica i otkrije mogući smisao. U dodiru sa svojom strašću, uvek neuporedivom u odnosu na sve druge moguće izbore i životne stilove, Pantićevi junaci dobijaju neophodno utemeljenje i iz te pozicije pričaju priču vlastitog života. Utoliko su ove priče ispripovedane s velikom snagom, pisane izvrsnim stilom i retkom jezičkom iznijansiranošću.
Pantićevi junaci su muškarci i žene slični nama, ispunjeni našim nadama i zebnjama, složeni od naših emocija i iskustava. Otuda u njima i njihovim životnim i ljudskim izborima prepoznajemo neke od najuzbudljivijih trenutaka naših životnih iskustava.