Knjiga eseja velikog američkog pesnika srpskog porekla, dobitnika Pulicerove nagrade za književnost.
Eseji o detinjstvu i odrastanju, o Beogradu i Americi, o američkoj i srpskoj poeziji, o književnosti i stvarnosti, o sećanjima i životnom iskustvu.
Svedočanstvo jednog uzbudljivog i ispunjenog života.
Posle eseja u kojima se bavi „zastrašujućim rajevima“ svog detinjstva, odrastanja i mladosti, kao i srpskom i američkom stranom svog života, Čarls Simić piše o Gombroviču i Mendelsonu, o Zebaldu i Redonu, o pesničkom umeću i o umeću i strasti čitanja poezije, o Elizabet Bišop i Biliju Kolinsu, o Džejmsu Tejtu i Donaldu Džastisu, o Ričardu Vilberu i nobelovki Luizi Glik.
Posebno su uzbudljivi Simićevi eseji o Zbignjevu Herbertu i Ingeborg Bahman.
Simić u ovoj knjizi piše i o poeziji Novice Tadića i Radmile Lazić.